i mm

 

Amen

 

1 Słowo


WSTĘP

AMEN. W prywatnej modlitwie, w kościele, w różnych sytuacjach często używamy tego słowa. Tak często, że chyba przestaliśmy się zastanawiać, co ono tak naprawdę znaczy. Ot, zwykłe słowo, znane od dziecka, akurat pasujące na zakończenie modlitwy...

Pochylmy się nad nim przez chwilę...

AKTYWIZACJA

Praca w grupach. Metoda - okienko tekstowe. Zadanie jest następujące: wchodzimy w rolę redaktorów słownika wyrazów obcych i naszym zadaniem jest zredagować hasło do słowa AMEN. Każda z grup otrzymuje kopię strony ze słownika z pustym okienkiem, w które musi wpisać wszystko, co wie na temat tego słowa.

Prezentacja wypowiedzi na forum. Czas na dyskusję.

PYTANIA DO DYSKUSJI NA FORUM

1. Czy były jakieś problemy ze ukazaniem znaczenia słowa AMEN?

2. Jaką wartość posiada ono dzisiaj dla nas?

3. Czy kiedykolwiek rozmawialiście o tym słowie?

4. W jaki sposób go używamy?

5. Czy to słowo traktujemy z szacunkiem, czy jest po prostu jednym z wielu?

6. W jaki sposób nadać mu wartość?

7. Kiedy będzie brzmiało jak uśmiech? Kiedy jak krzyk? Kiedy jak szept?

8. Czy AMEN ma jakąś MOC? Czy coś "sprawia" w człowieku, który wypowiada to słowo?

9. Gdyby AMEN znikło z naszego języka, czy byłaby to duża strata?

PUENTA

ZNACZENIE SŁOWA "AMEN"

Pochodzi ono z języka hebrajskiego i może być użyte i rozumiane w trojakim sensie: jako rzeczownik, przysłówek lub czasownik.

1. "Amen" jako rzeczownik

W tej kategorii gramatycznej jest imieniem. Zwracano się nim do Boga; obok wyrazów hebrajskich, jak: Jahwe czy Adonai, używano i "Amen". Nie często co prawda mówi się do Boga i o Bogu w ten sposób, ale jednak jest on stosowany. Święty Jan Ewangelista w Apokalipsie, napisanej w I wieku po Chrystusie , mówi o Bogu, nazywając Go tym imieniem. "To mówi Amen, Świadek wierny i prawdomówny, Początek stworzenia Bożego" (Ap 3, 14). Opierając się na tych słowach jeden ze starochrześcijańskich pisarzy modli się: "Do Ciebie, Panie mój i Boże, który jedyny nosisz ono Imię - wołam, Ciebie upraszam każdym tętnem tego całego serca, abyś dla zacności mego Świętego Imienia, które jest Twoim Imieniem, utrwalił Imię moje w księdze żywota".

2. "Amen" jako przysłówek

"Amen" użyte przysłówkowo jest stwierdzeniem jakiejś prawdy i tłumaczy się w języku polskim przez "zaprawdę". W tym znaczeniu Chrystus Pan często używał tego wyrazu, rozmawiając z Apostołami i faryzeuszami. Chcąc stwierdzić jakąś prawdę, mówił "Amen" - "Zaprawdę", a nawet powtarzał to słowo zaznaczając: "Amen, Amen - mówię wam: - "Zaprawdę, zaprawdę mówię wam". Na przykład Chrystus mówi: "Amen, Amen, Zaprawdę, zaprawdę mówię wam: O cokolwiek byście prosili Ojca, da wam w imię moje" (J 16, 23). Podobnie zapowiadając Eucharystię Chrystus zaznacza: "Amen, Amen, Zaprawdę, zaprawde powiadam wam: Jeżeli nie będziecie spożywali Ciała Syna Człowieczego i nie będziecie pili Krwi Jego, nie będziecie mieli życia w sobie" (J 6, 53).

3. "Amen" jako czasownik

"Amen" jako czasownik określa czynność wyrażającą moc woli, potęgę ducha i znaczy w języku polskim tyle, co "niech się tak stanie". W tym znaczeniu słowo "Amen" jest najczęściej rozumiane i używane.

Brzmi ono w momencie stwarzania z nicości milionów i miliardów gwiazd na niebieskim stropie. Ono rozległo się po ziemi, gdy mocą Bożą powstała pierwsza istota rozumna - homo sapiens.

Wyszeptała słowo "Amen" Panna Maryja w chwili Zwiastowania, godząc się na dzieło Wcielenia.

Ono wyszło wreszcie z ust Jezusa w Ogrójcu i zadecydowało o odkupieniu duszy ludzkiej na drzewie krzyża.

W trojakim znaczeniu występuje słowo "Amen", jako rzeczownik, przysłówek, czasownik, a każde z nich wielkie, wspaniałe, pełne przebogatych treści.

"Amen" stanowi uroczyste modlitewne potwierdzenie. Wierni wypowiadając to słowo uzupełniają w dialogu z celebransem modlitwy zanoszone do Boga w ich imieniu przez przewodniczącego liturgii kapłana. Owa aklamacja "Amen" potwierdza, że wierni identyfikują się z usłyszanymi treściami. Odpowiedź "Amen" jest uzewnętrznionym znakiem czynnego, czyli świadomego uczestnictwa w liturgii.

"Amen" - stanowi również zawsze wyznanie wiary. Jest to widoczne zwłaszcza przy przyjmowaniu sakramentów świętych. Na przykład w chwili przyjmowania Komunii świetej, prezbiter, który podaje Eucharystyczny Chleb mówi: "Ciało Chrystusa". Ta zapowiedź zwraca uwagę, że następuje spotkanie z Bogiem - Chrystusem. Mając świadomość takiej identyfikacji Chrystusa z Ciałem Pańskim tuż przed przyjęciem Komunii świętej człowiek wierzący z pełną świadomością wyznaje swoją wiarę w cud przeistoczenia właśnie przez to najprostsze słowo "Amen", czyli "tak jest", rzeczywiście "ja w to wierzę".

http://www.sandomierz.opoka.org.pl/czytelnia/autor.php?id=55

Czy "amen" to znaczy kropka?

Trochę wstyd mi się przyznać, że po wielu latach chodzenia do kościoła dopiero teraz odkryłam znaczenie słowa "amen". Dla mnie to słowo zawsze kojarzyło się z kropką na końcu zdania. Na Mszy św., po zakończeniu jakiejś modlitwy, kiedy padało to słowo, stawało się ono dla mnie sygnałem, że to już koniec jakiejś części. Ostatnio zauważyłam, że chyba wielu ludzi tak traktuje to słowo, niektórzy nawet zamiast "amen" mówią "ament". Warto też mówić o jego znaczeniu dzieciom. Mój 6-letni synek podczas dłuższej modlitwy zawsze wzdycha i prosi, żeby "wreszcie już było to «amen» i koniec!". Nie chciałabym, żeby mówił je bezmyślnie przez wiele lat. Krystyna

Mimo wszystko myślę, że większość ludzi wierzących już wie, że "amen" nie znaczy kropka, ale że jest to ważne w naszej religii hebrajskie słowo o podwójnym znaczeniu: "tak jest" i "niech tak się stanie". Już w Starym Testamencie stanowiło ono odpowiedź na wolę Boga, Jego słowo, groźby czy obietnice (Pwt 27, 15-26, Jr 11, 5). W Nowym Testamencie słowo to pada często z ust samego Chrystusa. Jego najważniejsze pouczenia niekiedy zaczynają się od podwójnego "amen". W Adwencie, kiedy w sposób szczególny wspominamy Matkę Bożą, warto zwrócić uwagę, że Ona także powiedziała "amen" w momencie Zwiastowania. To słowo obecne jest w liturgii Kościoła, i to we wszystkich wyznaniach chrześcijańskich, jest także u mahometan. Stanowi ono aklamację wiernych potwierdzającą modlitwę celebransa, a niekiedy wspólne wyznanie wiary.

Znajomość znaczenia tego słowa to ważny wstęp do tego, aby uczynić je najkrótszą i najpiękniejszą modlitwą swojego życia. Cieszę się więc z Twojego odkrycia, to może być dla człowieka swego rodzaju "przewrót kopernikański" w życiu duchowym.

Kiedy przypominam sobie, że każde wypowiedziane słowo "amen" ma tak wielkie znaczenie, ożywiam mocno moją modlitwę, a jeszcze bardziej udział w liturgii. Przecież kiedy mówię "amen", to zgadzam się z wolą Boga, z Jego planem dla mojego życia. To słowo bardzo pomaga mi więc w słuchaniu tego, co mówię do Boga, bo przecież jest potwierdzeniem wszystkich obietnic, próśb i natchnień. Jeden ze studentów opowiadał mi, że odkrycie tego słowa było dla niego momentem przełomowym w przeżywaniu Mszy św. Od kiedy zrozumiał, że wypowiadając "amen", zgadza się z tym, co mówi kapłan, zaczął uważnie przysłuchiwać się jego słowom. "Nie mogę przecież bezmyślnie mówić, że się zgadzam, jak nie wiem na co!" - stwierdził, namawiając wszystkich do przemyślenia wypowiadanych przez nas słów "amen".

Tyle jeśli chodzi o modlitwę i liturgię, ale to słowo ma olbrzymie znaczenie duchowe. Nie tak dawno byłem świadkiem umierania pewnej osoby. Działo się to w wielkim cierpieniu, po długiej chorobie nowotworowej. W momencie nasilania się ataków bólu z ust tej osoby słyszałem najczęściej tylko jedno słowo: "amen", a potem widziałem jakąś ulgę, a nawet drobny uśmiech na twarzy. Słowo "amen" to nie tylko formuła liturgiczna czy modlitewna - to klucz do osobistego dialogu z Bogiem, to słowo, które ma szczególną moc uzdrawiania, pocieszania i przyjmowania woli Bożej. Wiesz przecież dobrze, jak często wypowiadał je Jan Paweł II, i że to było bodaj ostatnie jego słowo wypowiedziane tu, na ziemi. W Adwencie może warto odkryć w swoim duchowym życiu tę niesamowitą moc krótkiego hebrajskiego słówka "amen"!

http://www.niedziela.pl/artykul_w_niedzieli.php?doc=nd200549&nr=29

Amen - znaczenie słowa

Hebrajskie słowo amen weszło prawie do każdego języka na świecie i jest dziś jednym z powszechnie znanych słów. Jest również jednym z najstarszych, bo pochodzi z Tory. Ma charakter odpowiedzi i afirmacji.

W Księdze Powtórzonego Prawa 27:16-26 znajdujemy wiele oświadczeń Lewitów, na które ludzie odpowiadają amen. Księga Kronik I (16: 35) jasno wskazuje na to, że w czasach Króla Dawida, drugiego króla Izraela (1000 lat p.n.e.), ludzie odpowiadali amen, gdy słyszeli błogosławieństwo: "Niech będzie błogosławiony Pan, Bóg Izraela teraz i na wieki."

W sfaradyjskim hebrajskim a w amen brzmi jak a, a w aszkenazyjskim wymawia się je bardziej jak u. W obu przypadkach akcent pada na drugą sylabę.

Gdy człowiek mówi amen, oznacza to jego zgodę na słowa, które właśnie usłyszał i afirmację wiary w prawdę tego, co zostało powiedziane. Potwierdza swoją identyfikację z modlitwą albo błogosławieństwem tak, jakby sam je powiedział.

Jeśli amen następuje po modlitwie proszącej, ma również znaczenie: "oby się tak stało".

Mędrcy Talmudu dostrzegają wielkie znaczenie tego słowa. Rabbi Hanina wskazuje na to, że trzy litery, z których zbudowane jest amen (AMN) są pierwszymi literami El Melech Neeman ("Bóg, Król Prawdziwy"). W ten sposób amen stanowi potwierdzenie Boskiego Królestwa. (Szabbat 119b).

Mędrcy rozumieli odpowiedź amen jako wypełnienie wersetu: "Gdy wzywam Imienia Pana, oddajcie cześć Bogu naszemu!"(Pwt. 32:3). Oznacza to, powiadają, że gdy Mojżesz powiedział do Izraelitów: "Gdy błogosławię imię Pana, potwierdzcie wielkość Boga, odpowiadając amen" (OH 215; MB:8).

Halacha (prawo żydowskie) mówi, że każdy, kto słyszy kogoś innego, wymawiającego błogosławieństwo, powinien odpowiedzieć na zakończenie amen (OH 215:2, 124:6).

Zasady te były szczególnie istotne w czasach poprzedzających powszechne używanie drukowanych modlitewników. Odkąd większość ludzi nie była w stanie odmawiać modlitw z pamięci, mogli oni wypełnić przykazanie modlitwy, słuchając prowadzącego i odpowiadając amen. Odpowiedź równała się samodzielnej recytacji.

Nawet teraz, gdy drukowane modlitewniki stały się popularne i większość ludzi może odmawiać modlitwy samodzielnie, głośne powtórzenie przez chazana (prowadzącego modlitwę) Amidy (głównej modlitwy) wraz z kongregacją odpowiadającą amen, jest integralną i ważną częścią żydowskiej modlitwy.

ZASADY DOTYCZĄCE MÓWIENIA AMEN

Nawet przy tak prostej odpowiedzi jak amen jest wiele zasad, o których trzeba pamiętać:

Nie mówi się amen na końcu błogosławieństwa, które się powiedziało samemu. Wyjątkiem jest tutaj trzecie błogosławieństwo z "Błogosławieństwa po jedzeniu" (Birkat Hamazon), gdzie amen występowało jako zakończenie oryginalnego błogosławieństwa, po czym stało się nieodłączną częścią jego zakończenia. W innych modlitwach, takich jak Kadisz, Mi Szebeirach, El Male Rahamim i Błogosławieństwo Miesiąca, amen jest często mówione także przez recytującego, nie jako odpowiedź, ale jako rodzaj instrukcji dla słuchających, WE IMRU AMEN ("i powiedzmy amen").

Gdy ktoś jest właśnie w środku odmawiania modlitw, które nie powinny być przerywane, nie powinien też zatrzymywać się nawet po to, by odpowiedzieć amen.

Można odpowiedzieć amen również wtedy, gdy słyszy się błogosławieństwo wypowiedziane przez człowieka, który nie jest Żydem (OH 215:2, Rema).

Zakazane jest odpowiedzieć amen na błogosławieństwo, które zostało powiedziane bez potrzeby i w związku z tym używa imienia Pana nadaremno (OH 215:4).

Dla celów edukacyjnych powinno się odpowiadać amen na błogosławieństwo mówione przez dziecko, aby w ten sposób dawać mu przykład (OH 215:3, 124:7).

Nie powinno się odpowiadać amen głośniej niż jest powiedziane samo błogosławieństwo (OH 124:12; Brachot 45a).

Amen powinno być wymówione bez pośpiechu i godnie. Pierwsza samogłoska nie może być powiedziana za szybko, aby nie straciła swojego dźwięku. To samo dotyczy ostatniej litery n, której brzmienie również nie powinno umknąć (OH 124:8; Brachot 47a).

Amen może być powiedziane tylko wtedy, gdy błogosławieństwo zostało powiedziane do końca. Ostatnie jego sylaby nie mogą być obcięte przez odpowiedź (OH 124:8; Brachot 47a).

Nie powinno się odpowiadać amen, jeśli się nie słyszy błogosławieństwa i nie wie, czego ono dotyczy. Takie amen jest nazywane "sierocym amen", bo nie posiada ono swojego "rodzica". Ale jeśli ktoś słyszy kongregację mówiącą amen i wie, na jakie błogosławieństwo odpowiada, powinien włączyć się w odpowiedź (OH 124:8, 11).

Współczesne autorytety zdecydowały, że nie odpowiada się amen na błogosławieństwa słyszane z telewizji, radia lub płynące z nagrania.

http://test.jewish.org.pl/index.php?module=pagesetter&func=viewpub&tid=2&pid=15

 

2 Homilia i piosenka


WSTĘP

Oglądamy scenę w kaplicy w czasie Mszy św. pogrzebowej - homilia i piosenka.

AKTYWIZACJA

Praca w grupach. Metoda - dyskusja. Zadanie jest następujące: wchodzimy w rolę uczestników Mszy św. pogrzebowej, każdy z nich w czasie tej Mszy św. na swój sposób wypowiada AMEN. AMEN - Bogu i Jego planom, życiu, sobie i innym. Poszukujemy odpowiedzi na pytanie: jakie znaczenie będzie miało słowo AMEN w ustach ks. Jana, rodziców Marysi, jej młodszej siostrzyczki, księdza proboszcza, Pawła, przyjaciół zmarłej dziewczyny?

Prezentacja na forum. Czas na dyskusję.

PYTANIA DO DYSKUSJI NA FORUM

1. Czym się różnią te znaczenia między sobą?

2. Czy są może jakieś wspólne wątki i podobieństwa?

3. Czy jest możliwe, aby wszyscy obecni w kaplicy powiedzieli wspólne AMEN?

4. Jak w takiej chwili oddawać cześć i chwałę Bogu?

PUENTA

2 Tm 2,3 - utwór "Amen" z płyty "2 Tm 2,3"

Amen, amen, amen

Błogosławieństwo, chwałę i mądrość i dziękczynienie oddajmy Bogu,

cześć i moc i wszystką potęgę, cześć i moc oddajmy Bogu

Amen, amen, amen

To ci, którzy przychodzą z wielkiego, z wielkiego utrapienia

to ci, to ci, którzy przychodzą z wielkiego, z wielkiego utrapienia

i opłukali swe szaty i je wybielili we krwi Baranka

Amen, amen, amen

Kim są i skąd przychodzą? Kim są i skąd przychodzą?

To ci, to ci, którzy przychodzą z wielkiego, z wielkiego utrapienia

to ci, to ci, którzy przychodzą z wielkiego, z wielkiego utrapienia

i opłukali swe szaty i je wybielili we krwi, we krwi Baranka

Amen, amen, amen

 

 

 

 


mm